Alti kisilik bir takim bir topu, cember seklinde dolanirken ayaklarini ve dizlerini kullanarak havada tutarak paslasirlar. Aralarindan biri bu cemberin ortasina gecip dans ve hareketlerini birlestirerek solo yapar. Digerleri de bu oyuncunun solosuna sadece tek dokunusla katkida bulunmaya calisir. Top yere duserse bu el basarisiz sayilir ve bastan baslanir.

Burma dilinde Chinlone bambu-topu demek. Bu nedenle topa her dokunusta  bu topa ozgu bir ses cikar, ve bu ses de oyunun onemli bir parcasidir. Oyuncular topa vucutlarinin 6 noktalari ile dokunurlar: ayak parmaklarinin ust kismi, ayak ici, ayak disi, taban, topuk ve diz. Oyun yalin ayak veya oyuncunun topu ve yeri rahatlikla hissedebilecekleri sekilde tasarlanmis Chinlone ayakkabilari ile oynanir. Genelde oynanan cember 6.7 metre capinda olur. Ideal oynama zemini kuru ve siki kumdur, ama tabi herhangi bir duz zemin de olur.

Chinlone 1,500 yili askindir oynan bir oyun ve bir zamanlar Myanmar kraliyetinin oyunu olarak bilinirdi. Bugune kadar oyuncular topa vurmanin 200′den fazla yolunu bulmuslardir. Bu hareketlerin cogu Myanmar  dansina ve dovus sanatlarina benzer. Oyunun en zor hareketleri topu gormeden vurarak olan hareketlerdir. Chinlone’da en onemli sey durustur. Hareketleri yaparken ellerin, kollarin, govdenin ve kafanin durusunun onemi coktur. Hareketin iyi yapilmis olmasinin olcusu hareketi yaparkenki durustur.

Myanmar buyuk bir olcude Budist bir ulke, ve Chinlone oyunlari ulkenin her yil yapilan Budist festivallerinin bir parcasidir. Bu festivaller bazen 1 aydan uzun surer ve 1000′den fazla takimin katilimiyla gerceklesir. Oyunun bir yorumcusu, sunucusu olur ve bu kisi hareketler yapilirken, yapilan hareketin ismini soyleyerek izleyicileri eglendirir. Oyunculara ilham veren ve ritimlerini duzenlemeleri icin geleneksek orkestralar canli muzik yaparlar. Oyuncular hareketlerini muzige uydururken, muzisyenler de oyuncnun hareketlerine uydurmaya calisirlar.

Chinlone’u hem erkekler hem  kadinlar oynar, genellikle bir takim da hem erkek hem kiz ounculardan olusur. Yas siniri da yoktur, cocuklar ve yetiskinler ayni takimda olabilir, hatta 80′lerinde birini oynarkn gormek pek de siradisi degildir.

Cember icinde takimli oynanan “wein kat” diye isimlendirilen bu oyunun disinda “tapandaing” denen bir tek kisilik oyun da mevcut. Fakat bu solo performans sadece kadinlar tarafindan gerceklestirilir.

Chinlone’u iyi oynayabilmek icin tum takim oyun aninda tamamen konsantre halinde olmalidir, yoksa top duser. Profesyonel Chinlone oyunculari Zen meditasyonuna benzer “jhana” adi verilen bir zihin antrenmanindan da gecer, boylece dikkatlerini toplamayi ve topa konsantre olmayi ogrenirler.

Chinlone dunyadaki tum futbol oyunlarinin atasi olarak bilinir. Guneydogu Asya’dan Tayland’da takraw olarak, Malezya’da, Singapur’da ve Endonezya’da sepak raga olarak, Filipinler’de sipa olarak ve sonra olarak Vietnam’da da cau olarak bilinir. Chinlone’un da atasi olarak eski Cin’de oynandigi bilinen cuju veya tsu chu, FIFA tarafindan da futbolun en eski formu olarak kabul edilmistir. Chinlone’a benzer oyunlardan Japonya’dan kemari, Cin’den jianzi ve son olarak Kore’den jegichagi da futbolun ilk olarak bu bolgeden ortaya ciktiginin kanitlaridir. Daha sonra buna benzer oyunlar Guney Amerika yerlilerinde gorulmustur ve simdiki adiyla freestyle veya sokak futbolu olarka bilinir.

Fakat dunyanin hicbir yerinde Mynmarlilarin bu oyunu kadar ust duzey bir freestyle ornegi bulunamamistir. Chinlone oyuncularinin harika hareketleri, muthis becerileri ile artistik gorunus ve butun ruhla futbol oynayislarinin esi benzeri yoktur.